Şems Suresi – Güneş

وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا

Wash shamsi wa duhaa haa

Güneşe ve onun ışığına,

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا

Wal qamari izaa talaa haa

Ardından gelmekte olan aya,

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا

Wannahaari izaa jallaa haa

Onu ortaya koyan gündüze,

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا

Wallaili izaa yaghshaa haa

Onu bürüyen geceye,

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا

Wassamaaa'i wa maa banaahaa

Göğe ve onu yapana,

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا

Wal ardi wa maa tahaahaa

Yere ve onu yayana,

وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا

Wa nafsinw wa maa sawwaahaa

Kişiye ve onu şekillendirene,

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا

Fa-alhamahaa fujoorahaa wa taqwaahaa

Sonra da ona iyilik ve kötülük kabiliyeti verene and olsun ki:

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا

Qad aflaha man zakkaahaa

Kendini arıtan saadete ermiştir.

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا

Wa qad khaaba man dassaahaa

Kendini fenalıklara gömen kimse de ziyana uğramıştır.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ

Kazzabat Samoodu bi taghwaahaaa

Semud milleti, içlerinden en azgını ileri atılınca, azgınlığı yüzünden peygamberleri yalanladı.

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا

Izim ba'asa ashqaahaa

Semud milleti, içlerinden en azgını ileri atılınca, azgınlığı yüzünden peygamberleri yalanladı.

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا

Faqaala lahum Rasoolul laahi naaqatal laahi wa suqiyaahaa

Allah'ın peygamberi onlara, Allah'ın devesini göstermiş ve: "Allah'ın bu devesine ve onun su hakkına dokunmayın" demişti.

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا

Fakazzaboohu fa'aqaroohaa fadamdama 'alaihim Rabbuhum bizambihim fasaw waahaa

Onu yalanladılar ve deveyi boğazladılar. Bunun üzerine Rableri, suçlarından dolayı onların üzerine katmerli azap indirdi; yerle bir etti onları.

وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا

Wa laa yakhaafu'uqbaahaa

Bu işin sonundan O'nun korkusu yoktur.